Sierść tygrysa syberyjskiego podczas zimy jest żółtawa w odróżnieniu od sierści letniej, która przybiera barwę rudopomarańczową. Odcień jaśniejszej sierści przypomina kolor tajgi pokrytej śniegiem. Tygrys syberyjski żyje na terenach gdzie wiecznie jest zimno i gdzie prawie przez cały rok leży warstwa śniegu, dlatego musi on żyć w temperaturach około -450C, dlatego też posiada on dłuższą i gęściejszą sierść od tygrysów, które żyją w ciepłych krajach tak jak np. tygrysy bengalskie w Afryce. Tygrys syberyjski jest też jedynym tygrysem, który w pachwinach i na brzuchu ma aż pięciocentymetrową warstwę tłuszczu!!! Która chroni go przed lodowatymi podmuchami wiatru i ekstremalnie niskimi temperaturami. Czaszka tygrysa syberyjskiego jest w porównaniu z czaszką króla zwierząt, lwa krótsza w części twarzowej, natomiast jest masywniejsza i potężniejsza w części nosowej. Obszar występowania tego potężnego tygrysa to dorzecze rzeki Amur i Ussuri na dalekim wschodzie w Rosji i w północnych Chinach.